De grootste uitdaging bij de introductie van nieuwe software is het werkelijke gebruik ervan. Een succesvolle adoptie van nieuwe software vraagt om de combinatie van technologie, communicatie en leerstijlen. Gestructureerde software voor vaste processen (denk aan financiële systemen) kan je nog verplichten, maar bij ongestructureerde software voor samenwerking moet je gebruikers verleiden om het te gebruiken. Dat maakt de implementatie van collaboration software zo complex en Silverside zo bijzonder. Wij hebben in Europa meer dan 250 organisaties in zeer diverse branches mogen begeleiden met hun digitale transformatie. Uit deze ervaring is onze implementatiemethodiek
PACE ontstaan en hebben wij veel materialen al standaard op de plank liggen.
Een concreet voorbeeld hiervan zijn onze uitgewerkte productiviteitsscenario's, waar wij thematisch verbinding maken tussen ‘best practices’ en softwarefunctionaliteit. Hierbij maken wij een onderscheid tussen persoonlijke productiviteit (ME-scenario's), team productiviteit (WE-scenario's) en organisatie brede implementaties (KEY-scenario's). Door klein te beginnen, maar wel al meteen op groter en hoger niveau uit te lijnen hebben wij het recept gevonden voor de meest efficiënte en effectieve uitrol. Daarvoor werken wij in ‘waves’ waarbij wij 3 jaar vooruit dromen en elke 3 maanden het maximaal haalbare implementeren.
Tijdens onze implementaties houden we altijd rekening met de diversiteit van de gebruikerspopulatie en de organisatiecultuur. Zowel op het gebied van persoonlijke voorkeuren als ook de bereidheid om nieuwe technologie te omarmen. Hierbij maken wij gebruik van de bekende en beproefde persoonlijkheidstypologie van DISC (gebaseerd op introvert versus extravert en denken versus voelen) en zetten dit om naar een makkelijk te gebruiken meta-taal van vier kleuren. Daarnaast gebruiken wij de eeuwenoude technologie adoptie curve (van ‘innovators’, via ‘early adopters’ naar de ‘early majority’ en ‘late majority’) om te komen tot 84% blije eindgebruikers welke de software op vrijwillige basis dagelijks willen gebruiken. De laatste 16% (de zogeheten ‘laggards’) krijgen we uiteindelijk ook mee, maar enkel door zaken te verplichten.