Anti-virus (a/v) producten zijn eigenlijk best bijzondere stukjes software. Je krijgt Microsoft Defender of een andere één-jaar-gratis-en-daarna-blijven-zeuren variant bij je computer en kijkt er eigenlijk verder niet meer naar om. We laten deze producten vervolgens al onze bestanden doorzoeken naar stukjes informatie die bekend staan als malware. Daarnaast sturen deze a/v producten soms ook zg. 'telemetrie-data’ terug naar de a/v leverancier - de natte droom van elke inlichtingendienst. Begrijp me goed, a/v scanners hebben zeker zin en ik roep dus niet op om ze domweg uit te zetten, maar we moeten er toch echt wel eens kritisch naar kijken.
Bij het scannen van onze bestanden wordt er normaal weinig onderscheid gemaakt of het überhaupt nuttig is om een bepaalde bestandstypen te scannen. Het scannen van uitvoerbare programma-bestanden als .exe en .dll is zeker nuttig, maar product-eigen data-bestanden zijn discutabel. Dit soort bestanden hebben meestal een eigen structuur die de a/v scanner niet kent. Zo kunnen HCL Notes/ Domino data-bestanden zelfs encrypted zijn, waardoor ze zonder juiste keys niet eens leesbaar zijn. Outlook gebruikt bijvoorbeeld .pst en .ost bestanden om data in op te slaan, AutoCad gebruikt .dwg en Oracle gebruikt .dbf bestanden. Dit soort data-bestanden kunnen makkelijk GB’s groot zijn, en worden bij de minste wijziging weer volledig opnieuw gescand op duizenden malware-patronen.
Gedurende het scannen heeft jouw programma ‘even’ geen toegang tot de inhoud van het bestand en staat het letterlijk in de wacht; je computer is dan ‘weer eens vreeslijk traag’ – en is het weer tijd om voor een nieuwe computer te gaan klagen.
Vervelende is dat de lijst met bekende malware periodiek wordt bijgewerkt, waarna alle bestanden sowieso opnieuw gecontroleerd moeten worden; het houdt dus niet op! Je systeem is er dus lekker druk mee. Tijdens 'optimale-storm' momenten kan je jouw systeem soms zelfs helemaal niet meer gebruiken.